|
يکي ازتکنيک
هاي عبور از برف اين است که افراد در حمايت يکديگر قرار داشته
باشند . در اين روش هر دو فرد به وسيله يک طناب به يکديگر
حمايت مي شوند . حال در صورت صقوط فرد ، نفر ديگر او را حمايت
مي کند .
در نواحي يخچالي، حتي در جاهايي كه به نظر بي خطر مي آيند،
همواره بايد از طناب استفاده نمود در اين نواحي تله هاي پنهان
فراواني نظير شكافهاي عميق و پلهاي برفي وجود دارد. چه در
هنگام پيمايش مسير و يا حتي در حين اسكي كوهستان بايد به طناب
و ابزار لازم تجهيز باشيد .
طناب بين كوهنوردان همواره بايد كشيده باشد همچنين رعايت فاصله
كافي الزامي است اين فاصله براي يك گروه دو نفره 20 تا 30 متر
لازم است و براي گروه 3 نفره يا بيشتر فاصله 8 تا 15 متر مناسب
است . بايد طناب اضافه همواره بين نفر اول و آخر تقسيم شود .
يکي از
معايب اين روش زماني روشن مي شود که اقدام به صعود در مسير هاي
بلند و شيب زياد را داشته باشيم نمونه خوب آن را مي
توان در سقوط آقاي اوراز در صعود به قله
گاشمبرو 1 نام برد . در حمله نهايي آقاي هنر پژوه و شادروان
محمد اوراز هم طناب و در حمايت يکديگر بودند . آقاي
اوراز جلو حرکت مي کردند و با سقوط ايشان آقاي هنرپژوه راهم
همراه خود به پايين مي کشند. در اين روش چون کارگاهي وجود
ندارند ، در شيب هاي زياد با خطرات زيادي همراه است |
